Geboren: 20 maart 2002

Overleden: 30 juni 2005

STRAKS

Als ik straks oud ben, ziek en zwak

en pijn verjaagt de slaap.

Als onrust van mij bezit neemt,

doe dan wat onvermijdelijk is

en laat me gaan...

de laatste goede daad.

 

Beslis voor mij en wees niet laf

Past eigenliefde bij de vriendschap die ik je gaf?

Of uitstel tot het beter past

bij een verloren strijd?

 

Ik ben niet bang tijdens die laatste gang.

Jij loopt niet weg,

je kijkt me aan,

je noemt me bij mijn liefste naam

en houdt me stevig vast.

 

Vandaag voor het laatst

groet ik je met mijn poezenstaart...

Wat jij laat doen, doe je voor mij.

Je hebt me nog meer pijn bespaard,

voor zinloos lijden mij bewaard.

 

Een zwaar besluit

nee, huil nu niet...

Een wijs besluit dat werd gegrond

op een oud en zo uniek verbond.

Judon’s Almost Forgotten will never be forgotten.

Twee en een half jaar hebben we op je moeten wachten, helemaal naar Amerika zijn we gegaan om je op te halen, twee maanden hebben we van je mogen genieten.

Na een routine HCM/PKD-test in juni 2005 dacht de radiologe zijn lever naast het hart gezien te hebben. Verder onderzoek bij onze dierenarts wees er op dat inderdaad zijn lever naast zijn hart bleek te zitten. Alfie had een gat in zijn middenrif. Doordat zijn lever in de borstholte zat, kwamen zijn andere organen daar gedeeltelijk in de verdrukking.

Hoe lang Alfie nog had, was moeilijk te zeggen. Het enige dat ze ons konden vertellen, is dat het nog lang goed kon gaan. Echter, de kans was groot dat zijn darmen ook het gat zouden passeren. Ze zouden door beknelling afsterven, waardoor hij een langzame pijnlijke dood of door bloedvergiftiging een pijnlijke snelle dood zou sterven.

Er restte ons maar 1 optie, hem te laten opereren. We wisten dat dit een zware operatie zou worden en de kans groot was dat hij het niet zou overleven. Toch wilden wij dit risico aangaan en hem een kans geven op een langere levensduur. En zo probeerden wij ons voor te bereiden op wat komen ging. Onze dierenarts gaf ons toestemming om de operatie bij te wonen en foto’s te maken.

Het moment dat Alfie’s buikholte geopend werd, werd duidelijk dat al een klein deel van zijn darmen door het gat gekropen was. Helaas was de leverkwab die in de borstholte zat vergroeid met het hartzakje en wisten we dat het een moeilijke procedure zou gaan worden. Na twee uur opereren kreeg Alfie plotseling een hartstilstand en is zijn hart nooit meer gaan kloppen, ondanks alle moeite die onze dierenarts, collega en assistente hebben gedaan. 30 minuten verwijderd van het einde van de ingreep. Het heeft niet zo mogen zijn.

Alfie was een fantastische lieve kater, die ontzettend veel van knuffelen hield. Wij prijzen ons gelukkig dat wij hem hebben mogen kennen. Wij hebben ook absoluut geen spijt dat we zo lang op hem hebben moeten wachten en hem daarna zo kort mochten leren kennen. En geen spijt van het feit dat wij hem een kans hebben willen geven door hem te laten opereren. Hadden wij hem niet laten testen op HCM dan hadden we het nooit geweten en was hij een nog tragischere dood gestorven.

Alfie ligt begraven in onze tuin.

Alfie, bedankt voor de geweldige tijd! Rust zacht lieve kerel.

We missen je enorm.

Nooit meer ’s ochtends wakker worden en ontdekken dat je met je hoofd naast me op het kussen ligt of dat je in mijn armen ligt te slapen. Nooit meer ’s nachts doen alsof we slapen, zodat je ons dan niet doodknuffelt. Nooit meer kopstoten in plaats van kopjes krijgen. Nooit meer je natte neus tegen mijn hand.

Lieve Alfie, we zullen je nooit vergeten. Ook niet bijna (in verwijzing naar zijn naam).

 

 

 

1 van de eerste foto's die wij bij ons thuis van hem gemaakt hebben.

Alfie als vroedvrouw voor het nestje wat dan geboren wordt.